رسوبات بادی (loess) در آسیای مرکزی، چین، اروپا و آمریکا اهمیت زیادی در مطالعه آب و هوای گذشته کره زمین دارند. سن یابی به روش لومینسانس، تاکنون در تحقیقات مربوط به سن یابی رسوبات بادی، نقش مهمی داشته است. اما همچنان نیاز به گسترش روش های لومینسانس برای تعیین سن رسوبات بادی است.تابش آبی- فرابنفش ترکیبات چند ماده معدنی و فلدسپارها از نشت سیگنال رنج می برد. در حالی که تابش آبی- فرابنفش لومینسانس کوارتز در ماکزیمم 500 Gy اشباع می شود، تابش قرمز لومینسانس گرمایی (RTL) دارای ظرفیت 50 KGY بوده و لذا توانایی سن یابی آتشفشانی تا 2 میلیون سال را دارد.این مقاله امکان سن یابی رسوبات بادی با استفاده از (SAR-RTL) ناشی از کوارتز را به این طریق بررسی کرده است: الف)، وجود ترمولومینسانس قرمز در رسوبات بادی مشاهده شد. ب)، ترمولومینسانس قرمز ناشی از این رسوبات زیر نور خورشید مولفه نوری خود را از دست داد. پ)، (SAR-RTL) توانست دز مشخص را در آزمایشگاه بازیابی کند. ت)، به کمک (SAR-RTL) می توان دز معادل دز طبیعی را تا حدود 1000 Gy به دست آورد. این اطلاعات نشان می دهد که RTL کوارتز می تواند ناحیه سنی روش های لومینسانس را در اندازه گیری سن رسوبات بادی افزایش دهد.

هدف از این تحقیق، تولید کامپوزیت زمینه آلیاژهای مس تقویت شده با ذرات الماس میکرونی و بررسی خواص مکانیکی این کامپوزیت است. از مهم ترین مسائل ساخت این نوع کامپوزیت ، بهینه سازی استحکام ذرات الماس در زمینه فلزی و خواص سایشی مد نظر این نوع کامپوزیت است. پودرهای کامپوزیتی با استفاده از آسیابکاری پرانرژی (سایشی) و به روش سینتر پرس داغ تولید شدند. به منظور بررسی استحکام خمشی، سختی و خواص سایشی، نمونه ها با اضافه کردن فلزات مختلف به زمینه، شرایط مختلف آسیابکاری و پارامترهای مختلف فشار داغ، ساخته شدند. هدف از این تحقیق، تولید کامپوزیت زمینه آلیاژهای مس تقویت شده با ذرات الماس میکرونی و بررسی خواص مکانیکی این کامپوزیت است. از مهم ترین مسائل ساخت این نوع کامپوزیت ، بهینه سازی استحکام ذرات الماس در زمینه فلزی و خواص سایشی مد نظر این نوع کامپوزیت است. پودرهای کامپوزیتی با استفاده از آسیابکاری پرانرژی (سایشی) و به روش سینتر پرس داغ تولید شدند. به منظور بررسی استحکام خمشی، سختی و خواص سایشی، نمونه ها با اضافه کردن فلزات مختلف به زمینه، شرایط مختلف آسیابکاری و پارامترهای مختلف فشار داغ، ساخته شدند.

زمینه و اهداف: اغلب بیمارانی که مبتلا به کمردرد یا رادیکوپاتی ناشی از فتق دیسک بین مهره ای هستند، خود به خود و بدون دخالت جراحی بهبود می یابند. ولی تعداد کمی از آنان نیاز به جراحی پیدا می کنند. یکی از روشهای جراحی در این بیماران دیسککتومی استاندارد است. این نوع عمل جراحی ممکن است همراه با عوارضی نظیر عود فتق دیسک، بی ثباتی ستون فقرات، عفونت، تشکیل اسکار در فضای اپیدورال، آراکنوییدیت و هماتوم اپیدورال باشد. برخی از این عوارض نیاز به عمل جراحی مجدد دارند. در این مقاله بیمارانی که به دنبال دیسککتومی استاندارد اولیه نیاز به عمل جراحی مجدد پیدا کرده اند، مورد بررسی قرار داده ایم. روش بررسی: از بهمن ماه 1375 لغایت شهریور1382 تعداد 1136 مورد دیسککتومی استاندارد در بیمارستان شهدای تبریز صورت گرفته است. از این بیماران 36 نفر بیش از یک بار تحت عمل جراحی قرار گرفته اند. تعداد 33 بیمار دو بار و 3 بیمار سه بار مورد عمل واقع شده اند. با توجه به گرافی های قبلی و شرح عمل جراحی و گرافی های جدید و یافته های عمل جدید، علل عمل مجدد را در این بیماران مشخص کردیم. یافته ها: از این بیماران 52.7 درصد مرد و 47.3 درصد زن بودند. فاصله متوسط بین عمل اول و دوم 28.8 ماه و بین عمل دوم و سوم 11.6 ماه بود. شایع ترین ضایعه ای که نیاز به عمل مجدد داشت، فتق دیسک در فضای مجاور (28.2%) و سپس عود فتق در همان فضا (23.7%) بود. با ترتیب کمتر شایع بی ثباتی ستون فقرات، آراکنوییدیت، عفونت اپیدورال و هماتوم اپیدورال عوامل نیاز به عمل مجدد بودند. نتیجه گیری: عمل جراحی با روش مناسب و توجه به برخی از نکات می تواند موجب بهبود نتایج دیسککتومی استاندارد شود و نیاز به جراحی مجدد را کاهش دهد.

هدف از تحقیق حاضر، تولید لحیم های نرم نانوکامپوزیتی بدون سرب پایه قلع تقویت شده با نانو ذرات به روش انجماد سریع و مقایسه خواص مکانیکی، الکتریکی و حرارتی آنها با لحیم معمولی (SAC (Sn-3.8Ag-0.7Cu است. در این راستا، چهار آلیاژ لحیم نرم بدون سرب (x=0, 0.25, 0.5, 1) Sn-3.8Ag-0.7Cu-xAlبا استفاده از کوره ذوب مجدد قوس الکتریکی تحت خلاء (VAR) آلیاژسازی شد. سپس توسط تکنیک انجماد سریع مذاب ریسی با دیسک مبرد، ریبون های لحیم های نرم بدون سرب نانوکامپوزیتی تقویت شده با نانو ذرات ترکیبات بین فلزی Cu6Sn5و Ag3Sn به روش درجا تولید شد. خواص ریزساختاری، مکانیکی، الکتریکی و حرارتی این لحیم های نانوکامپوزیتی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی، پراش پرتو ایکس، آزمون های میکروسختی سنجی، مقاومت سنج پروب 4 نقطه ای و گرماسنجی روبشی افتراقی (DSC) بررسی شد. نتایج بدست آمده حاکی از توزیع یکنواخت نانو ذرات ترکیبات بین فلزی Cu6Sn5 و Ag3Snدر زمینه لحیم و افزایش قابل توجه 30 درصدی میکروسختی، عدم تغییر مقاومت الکتریکی ویژه و افزایش حداکثر 3 درجه ای دمای ذوب لحیم های نانوکامپوزیتی جدید نسبت به لحیم های معمولی SAC است.

روش اجزای محدود بسط یافته یکی از تکنیک های بسیار موثر برای مدل سازی مسائل دارای ترک می باشد. در این روش باتوجه به استفاده از توابع غنی سازی برای مدل کردن ناپیوستگی میدان جابه جایی، دیگر ترک به صورت یک ماهیت هندسی مدل نمی شود و نیازی نمی باشد که شبکه اجزای محدود در هر مرحله مسیر ترک را دنبال کند. ولی مشکل اساسی در این روش عدم کنترل برروی میزان خطای حل عددی می باشد. به این منظور به کمک روش تولید مجدد شبکه تطابقی، در مواردی که خطای حل بیش از حد قابل قبول است، شبکه اجزای محدود مجددا تولید می شود و مسئله با شبکه جدید حل می شود تا بتوان به دقت مطلوب دست یافت. این تولید مجدد شبکه کاملا مستقل از دنبال کردن مسیر ترک می باشد و ممکن است در چند مرحله از رشد ترک، مسئله با یک شبکه یکسان حل شود. الگوریتم ذکرشده باعث می شود که بدون مشکلات دنبال کردن مسیر ترک، دقت حل نیز در حد مطلوبی باقی بماند. پارامتر ضریب شدت تنش که نقش کلیدی در تعیین مسیر رشد ترک دارد، با کمک روش ترکیبی محاسبه شده است و بهبود قابل توجهی در دقت محاسبه عددی این پارامتر مشاهده شده است.

در صنایع هوافضا استفاده های متعددی برای دیسک های توربین گاز، مانند استفاده در موتورهای توربوجت تعریف شده است و شرایط حاکم بر این دیسک ها موجب شده تا کم کردن وزن این عضوها مورد توجه قرار گیرد. بمنظور بدست آوردن آنالیز دیسک و رسیدن به توزیع مناسب تنش ها، باید خواص ماده را با توجه به شعاع، دما یا هر دو متغیر در نظر گرفت. در اینجا، با مدل کردن دیسک دوار، بعنوان مجموعه ای از حلقه های مختلف که هر کدام خواص ثابتی دارند، تغییرات خواص در کل دیسک را با کمی تقریب و با ایجاد تغییرات در خواص هر کدام از رینگ ها نسبت به دیگری، می توان مدل سازی کرد. پروفیل حالت بهینه با متناسب شدن ضخامت رینگ ها نسبت به هم بدست می آید و محدودیت های تنش را ارضا می کند. در این تحقیق با استفاده از الگوریتم سیمپلکس این فرآیند انجام شده است. سیمپلکس الگوریتمی نامقید است و این در حالی است که مساله دارای قید می باشد. لذا با روشی ابداعی قیدهای مساله با تابع هدف ترکیب شده است. این تجربه نشان می دهد که با استفاده از قابلیت های سیمپلکس و روش ارایه شده در این مقاله می توان بهینه سازی مسایل مقید را بدون استفاده از روشهای مقید و گردایانی و حتی ساده تر انجام داد. نتایج نهایی موید این مطلب هستند.